Ο τίτλος τα λέει όλα αγαπητοί φίλοι και φίλες.Μιλά για την ζωή και το περιεχόμενο της.Τι
είναι η ζωή όμως και γιατί δεν είναι εύκολη?Τι την κάνει επικίνδυνη?Τι την κάνει μισητή
σε όλους μας έστω και αν πολλοί λένε το αντίθετο?Τι την κάνει τόσο αποκρουστικότατη?
Η ζωή είναι το άλφα και το ωμέγα των πάντων.Χωρίς αυτήν ο κόσμος είναι άδειος και
κανένας δεν θέλει ένα κόσμο άδειο.Κανένας δεν θέλει το απόλυτο τίποτα.Η ζωή δίνει
νόημα στα πάντα.Είναι αυτή που καθοδηγεί τα πάντα σήμερα.Είναι η κινητήριος μας
δύναμη.Είναι αυτή που αν κοπεί ο κόσμος μας θα γίνει φτωχότερος όποιο καντήλι και
να σβήσει.Αυτή αποφασίζει για τα πάντα η τουλάχιστον αυτό νομίζουμε.
Γιατί όμως όλοι την μισούμε?Γιατί την απεχθανόμαστε?Γιατί την λέμε άδικη,σκληρή η
πονηρή?Είναι διότι θεωρούμε ότι αυτή πλάθει την μοίρα μας.Αυτή φταίει για όλα αυτά
τα άτυχα περιστατικά που συναντάμε καθ όλη την διάρκεια της εδώ παρουσίας μας.
Πιστεύουμε ότι αυτή αποφασίζει το ποιος θα ζήσει και το ποιος θα πεθάνει.Θεωρούμε
ότι αυτή αποφασίζει το αν θα είμαστε ευτυχισμένοι η αν το θα είμαστε αιχμάλωτοι σε
ένα κυκεώνα δυστυχίας.Πιστεύουμε ότι η μοίρα είναι δικό της αίμα και ότι πάντα δρα
με βάση τα κελεύσματα της.
Είναι άραγε αλήθεια όσα της αποδίδουμε όλοι μας?Είναι προϊόν της πλούσιας μας
φαντασίας όλα όσα πιστεύουμε?Είναι η ζωή μήπως αθώα η ίσως είναι συντριπτικά
ένοχη?Ποιος είναι έτοιμος να μας πει?Υπάρχει μήπως η απάντηση σε όλα όσα μας
απασχολούν τόσο καιρό η μήπως δεν θα πάρουμε ποτέ απαντήσεις?
Η ζωή δεν είναι ποτέ δίκαια δυστυχώς.Οι τίμιοι πέφτουν πάντα θύματα αδικίας και
οι άτιμοι κυβερνάνε κολυμπώντας στα ποτάμια της άπλετης τους δόξας.Είναι όμως
δυνατόν να βλέπουμε την εντιμότητα να υποφέρει και την ατιμία να καθοδηγεί τους
πάντες και τα πάντα?
Έτσι είναι η ζωή λέμε.Ναι έτσι είναι.Δεν ήταν ποτέ εύκολη και ούτε και θα γίνει όσο
και αν το θέλουμε.Πάντα θα είναι γεμάτη με δυσκολίες.Είτε πρόκειται να κάνεις κάτι
για αυτό και να την αντιμετωπίσεις δίκαια είτε θα την πολεμήσεις με μεθόδους που
ξέρει αυτή.Αυτό βέβαια επαφίεται στο μέχρι που μπορεί να φτάσεις εσύ.
είναι η ζωή όμως και γιατί δεν είναι εύκολη?Τι την κάνει επικίνδυνη?Τι την κάνει μισητή
σε όλους μας έστω και αν πολλοί λένε το αντίθετο?Τι την κάνει τόσο αποκρουστικότατη?
Η ζωή είναι το άλφα και το ωμέγα των πάντων.Χωρίς αυτήν ο κόσμος είναι άδειος και
κανένας δεν θέλει ένα κόσμο άδειο.Κανένας δεν θέλει το απόλυτο τίποτα.Η ζωή δίνει
νόημα στα πάντα.Είναι αυτή που καθοδηγεί τα πάντα σήμερα.Είναι η κινητήριος μας
δύναμη.Είναι αυτή που αν κοπεί ο κόσμος μας θα γίνει φτωχότερος όποιο καντήλι και
να σβήσει.Αυτή αποφασίζει για τα πάντα η τουλάχιστον αυτό νομίζουμε.
Γιατί όμως όλοι την μισούμε?Γιατί την απεχθανόμαστε?Γιατί την λέμε άδικη,σκληρή η
πονηρή?Είναι διότι θεωρούμε ότι αυτή πλάθει την μοίρα μας.Αυτή φταίει για όλα αυτά
τα άτυχα περιστατικά που συναντάμε καθ όλη την διάρκεια της εδώ παρουσίας μας.
Πιστεύουμε ότι αυτή αποφασίζει το ποιος θα ζήσει και το ποιος θα πεθάνει.Θεωρούμε
ότι αυτή αποφασίζει το αν θα είμαστε ευτυχισμένοι η αν το θα είμαστε αιχμάλωτοι σε
ένα κυκεώνα δυστυχίας.Πιστεύουμε ότι η μοίρα είναι δικό της αίμα και ότι πάντα δρα
με βάση τα κελεύσματα της.
Είναι άραγε αλήθεια όσα της αποδίδουμε όλοι μας?Είναι προϊόν της πλούσιας μας
φαντασίας όλα όσα πιστεύουμε?Είναι η ζωή μήπως αθώα η ίσως είναι συντριπτικά
ένοχη?Ποιος είναι έτοιμος να μας πει?Υπάρχει μήπως η απάντηση σε όλα όσα μας
απασχολούν τόσο καιρό η μήπως δεν θα πάρουμε ποτέ απαντήσεις?
Η ζωή δεν είναι ποτέ δίκαια δυστυχώς.Οι τίμιοι πέφτουν πάντα θύματα αδικίας και
οι άτιμοι κυβερνάνε κολυμπώντας στα ποτάμια της άπλετης τους δόξας.Είναι όμως
δυνατόν να βλέπουμε την εντιμότητα να υποφέρει και την ατιμία να καθοδηγεί τους
πάντες και τα πάντα?
Έτσι είναι η ζωή λέμε.Ναι έτσι είναι.Δεν ήταν ποτέ εύκολη και ούτε και θα γίνει όσο
και αν το θέλουμε.Πάντα θα είναι γεμάτη με δυσκολίες.Είτε πρόκειται να κάνεις κάτι
για αυτό και να την αντιμετωπίσεις δίκαια είτε θα την πολεμήσεις με μεθόδους που
ξέρει αυτή.Αυτό βέβαια επαφίεται στο μέχρι που μπορεί να φτάσεις εσύ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δεν διαγράφονται εκτός και αν ξεπεράσουν τα όρια
της ανθρώπινης υπομονής.