Ο λόγος βέβαια για ορισμένους αγωνιστές της ΕΟΚΑ οι οποίοι και πρόδωσαν
τον αγώνα όμως δεν τιμωρήθηκαν.Αντιθέτως έγιναν ήρωες και θεωρούνται
μέχρι σήμερα ως τέτοιοι.Το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με μόνο τρεις εξ αυτών
για τους οποίους υπάρχουν σημαντικά στοιχεία τα οποία μέχρι σήμερα ουδείς
έχει αμφισβητήσει.
1.Ένα ηγετικό στέλεχος της ΕΟΚΑ Αμμοχώστου ο Λ.Χατζηλοίζου φαίνεται ότι
ήταν από τους μεγαλύτερους προδότες του αγώνα.Όταν είχε συλληφθεί μέσα
στον Δεκέμβριο του 1955 συμφώνησε να βοηθήσει στην εξάρθρωση της ΕΟΚΑ
στον τομέα Αμμοχώστου με όρο να κρατηθεί μυστική η ενέργεια του.Έτσι τον
μετέφεραν μαζί με άλλους αγωνιστές στην Αγγλία ως κατάδικο έτσι ώστε να
μην φανεί η προδοσία του και μετά το τέλος του αγώνα επέστρεψε ως ήρωας
και έγινε πυροτεχνουργός της αστυνομίας.Σκοτώθηκε το 1973 από βόμβα που
προσπαθούσε να εξουδετερώσει την περίοδο του εμφύλιου σπαραγμού.
2.Ο Σάββας Ξενοφώντος στέλεχος του εκτελεστικού Πάφου ο οποίος μετά από
κάποια αποτυχημένη εκτέλεση καταζητήθηκε και βγήκε αντάρτης μαζί με την
ομάδα Παλληκαρίδη.Μετά από κάποια επιχείρηση πιάστηκε και πολύ γρήγορα
ομολόγησε.Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ανταρτών Α.Καλογήρου αλλά και
του Π.Μιχαηλίδη οδήγησε τον εχθρό στο κρησφύγετο της Προφερτζής αλλά
και στο σπίτι του τροφοδότη τους που ήταν ο καλόγηρος Αρτέμιος.Φαίνεται
ότι ο Ξενοφώντος παραδέχτηκε αργότερα στους συναγωνιστές του ότι είχε
προδώσει μετά από βασανιστήρια.Οι Άγγλοι τότε έστειλαν και αυτόν στις
βρετανικές φυλακές ως κατάδικο για να γυρίσει και αυτός ως ήρωας και
να μείνει στην Ρόδο όπου έκανε οικογένεια και λίγα χρόνια πριν πεθάνει
τιμήθηκε από την Κ.Δ για την δράση του στην ΕΟΚΑ.Σε μια συνέντευξη
του στην εφημερίδα Ροδιακή όπου μίλησε για τον αγώνα αναφερόμενος
στα γεγονότα της σύλληψης και ανάκρισης του είπε πως δεν μίλησε.
3.Ο Σωκράτης Λοιζίδης οποίος ήταν εξόριστος στην Ελλάδα μετά
την εξέγερση του 1931 και ήταν εκ των πρωτεργατών του αγώνα.
Ο Σ.Λοιζίδης σύμφωνα με τις μαρτυρίες των συναγωνιστών του
όπως για παράδειγμα του Παπακώστα Λεωνίδα είχε προδώσει
δίνοντας πολλές πληροφορίες στους Άγγλους κάτι που επίσης
το επιβεβαιώνει και η αλληλογραφία του εδώ κυβερνήτη με
το Υπουργείο Αποικιών της Βρετανίας.Οι μαρτυρίες επίσης
λένε ότι ο Λοιζίδης πίεζε επίσης τους συναγωνιστές του να
μιλήσουν και να παραδεχθούν ότι ήσαν στασιαστές.
Έτσι σήμερα ο Χατζηλοίζου συγκαταλέγεται μεταξύ των ηρώων
του αγώνα της ΕΟΚΑ και γίνονται αφιερώματα στην μνήμη του
και από την αστυνομία ενώ ο Σ.Ξενοφώντος έφυγε έχοντας το
μετάλλιο προσφοράς στην ΕΟΚΑ .Από την άλλη ο Σωκράτης
Λοιζίδης που έκανε τόσο κακό στην ΕΟΚΑ δεν εκτελέστηκε
αλλά τιμάται και αυτός ως ήρωας.Το πόσοι άλλοι πρόδωσαν
τότε και τιμώνται σήμερα ως ήρωες του αγώνα της ΕΟΚΑ
ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.Ίσως και να το μάθουμε εάν
και εφόσον ανοίξουν κάποτε τα καλά κρυμμένα απόρρητα
βρετανικά αρχεία.
1 Εφημερίδα. Σημερινή 27/3/05,Νέα του Λονδίνου 1/4/12
2.Ευαγόρας Παλληκαρίδης Χρίστου Ανδρέου σελ.480-481
εφημερίδα Ροδιακή 16/10/14. Η εντολή ήταν εκτέλεσε τον
3.ΕΟΚΑ η σκοτεινή όψη Μακάριου Δρουσιώτη σελ77-78
σελίδα 476 υποσημειώσεις 65,66,67
τον αγώνα όμως δεν τιμωρήθηκαν.Αντιθέτως έγιναν ήρωες και θεωρούνται
μέχρι σήμερα ως τέτοιοι.Το παρόν άρθρο θα ασχοληθεί με μόνο τρεις εξ αυτών
για τους οποίους υπάρχουν σημαντικά στοιχεία τα οποία μέχρι σήμερα ουδείς
έχει αμφισβητήσει.
1.Ένα ηγετικό στέλεχος της ΕΟΚΑ Αμμοχώστου ο Λ.Χατζηλοίζου φαίνεται ότι
ήταν από τους μεγαλύτερους προδότες του αγώνα.Όταν είχε συλληφθεί μέσα
στον Δεκέμβριο του 1955 συμφώνησε να βοηθήσει στην εξάρθρωση της ΕΟΚΑ
στον τομέα Αμμοχώστου με όρο να κρατηθεί μυστική η ενέργεια του.Έτσι τον
μετέφεραν μαζί με άλλους αγωνιστές στην Αγγλία ως κατάδικο έτσι ώστε να
μην φανεί η προδοσία του και μετά το τέλος του αγώνα επέστρεψε ως ήρωας
και έγινε πυροτεχνουργός της αστυνομίας.Σκοτώθηκε το 1973 από βόμβα που
προσπαθούσε να εξουδετερώσει την περίοδο του εμφύλιου σπαραγμού.
2.Ο Σάββας Ξενοφώντος στέλεχος του εκτελεστικού Πάφου ο οποίος μετά από
κάποια αποτυχημένη εκτέλεση καταζητήθηκε και βγήκε αντάρτης μαζί με την
ομάδα Παλληκαρίδη.Μετά από κάποια επιχείρηση πιάστηκε και πολύ γρήγορα
ομολόγησε.Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ανταρτών Α.Καλογήρου αλλά και
του Π.Μιχαηλίδη οδήγησε τον εχθρό στο κρησφύγετο της Προφερτζής αλλά
και στο σπίτι του τροφοδότη τους που ήταν ο καλόγηρος Αρτέμιος.Φαίνεται
ότι ο Ξενοφώντος παραδέχτηκε αργότερα στους συναγωνιστές του ότι είχε
προδώσει μετά από βασανιστήρια.Οι Άγγλοι τότε έστειλαν και αυτόν στις
βρετανικές φυλακές ως κατάδικο για να γυρίσει και αυτός ως ήρωας και
να μείνει στην Ρόδο όπου έκανε οικογένεια και λίγα χρόνια πριν πεθάνει
τιμήθηκε από την Κ.Δ για την δράση του στην ΕΟΚΑ.Σε μια συνέντευξη
του στην εφημερίδα Ροδιακή όπου μίλησε για τον αγώνα αναφερόμενος
στα γεγονότα της σύλληψης και ανάκρισης του είπε πως δεν μίλησε.
3.Ο Σωκράτης Λοιζίδης οποίος ήταν εξόριστος στην Ελλάδα μετά
την εξέγερση του 1931 και ήταν εκ των πρωτεργατών του αγώνα.
Ο Σ.Λοιζίδης σύμφωνα με τις μαρτυρίες των συναγωνιστών του
όπως για παράδειγμα του Παπακώστα Λεωνίδα είχε προδώσει
δίνοντας πολλές πληροφορίες στους Άγγλους κάτι που επίσης
το επιβεβαιώνει και η αλληλογραφία του εδώ κυβερνήτη με
το Υπουργείο Αποικιών της Βρετανίας.Οι μαρτυρίες επίσης
λένε ότι ο Λοιζίδης πίεζε επίσης τους συναγωνιστές του να
μιλήσουν και να παραδεχθούν ότι ήσαν στασιαστές.
Έτσι σήμερα ο Χατζηλοίζου συγκαταλέγεται μεταξύ των ηρώων
του αγώνα της ΕΟΚΑ και γίνονται αφιερώματα στην μνήμη του
και από την αστυνομία ενώ ο Σ.Ξενοφώντος έφυγε έχοντας το
μετάλλιο προσφοράς στην ΕΟΚΑ .Από την άλλη ο Σωκράτης
Λοιζίδης που έκανε τόσο κακό στην ΕΟΚΑ δεν εκτελέστηκε
αλλά τιμάται και αυτός ως ήρωας.Το πόσοι άλλοι πρόδωσαν
τότε και τιμώνται σήμερα ως ήρωες του αγώνα της ΕΟΚΑ
ίσως να μην το μάθουμε ποτέ.Ίσως και να το μάθουμε εάν
και εφόσον ανοίξουν κάποτε τα καλά κρυμμένα απόρρητα
βρετανικά αρχεία.
1 Εφημερίδα. Σημερινή 27/3/05,Νέα του Λονδίνου 1/4/12
2.Ευαγόρας Παλληκαρίδης Χρίστου Ανδρέου σελ.480-481
εφημερίδα Ροδιακή 16/10/14. Η εντολή ήταν εκτέλεσε τον
3.ΕΟΚΑ η σκοτεινή όψη Μακάριου Δρουσιώτη σελ77-78
σελίδα 476 υποσημειώσεις 65,66,67
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δεν διαγράφονται εκτός και αν ξεπεράσουν τα όρια
της ανθρώπινης υπομονής.