Ο στρατός και τα αδέσποτα ζώα

Είναι πασίγνωστο ότι στην Κύπρο έχουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα με τα αδέσποτα ζώα.Το πρόβλημα φυσικά αφορά κυρίως σκύλους και γάτους .Δυστυχώς  ομως η ευτυχώς πάρα πολλές από αυτές τις αθώες ψυχές βρίσκουν καταφύγια σε μικρά και μεγάλα στρατόπεδα γνωρίζοντας ότι η παρουσία πολλών ανθρώπων εκεί θα τους προσφέρει λίγη συντροφιά,φαγητό ίσως και μια στέγη για να αράξουν όπως αράζουν οι άνθρωποι.

Όσοι υπηρετήσαμε την πατρίδα και την υπηρετούμε ακόμα στην εφεδρεία έχου

με δει δεκάδες αδέσποτα.Βγάλαμε σκοπιά μαζί τους ορισμένοι και έτυχε στα κλε

φτά να μοιραστούμε μαζί τους το φαγητό που φέραμε παράνομα από το σπίτι μας πάνω στην σκοπιά η εκείνο που παραγγείλαμε κάποια στιγμή από τα ντόπια φαγ

άδικα.Είδαμε την ικανοποίηση ζωγραφισμένη στα πρόσωπα τους.Επιτέλους να έ

νας άνθρωπος που τους προσφέρει αγάπη ίσως θα σκέφτηκαν.Όμως αυτό που

κάναμε δεν ήταν τίποτα.Κάποια από αυτά πέθαναν διότι όταν εμείς απολυθήκα

με ανέλαβαν άλλοι που δεν νοιάστηκαν για την σίτιση τους.Όταν το μάθαμε ρίζω

σε για τα καλά ο πόνος στην καρδιά μας.Νιώσαμε ένοχοι διότι δεν φροντίσαμε να βρουν ένα σπιτικό.

Τώρα που καλοκαίριασε και οι έφεδροι επανέρχονται στα στρατόπεδα θα ξανα

δουν τις αγέλες σκύλων και γάτων.Θα τις δουν να κοιμούνται κάτω από τα ελάχι

στα δέντρα των στρατοπέδων η σε καμιά τρύπα των λοφίσκων που απέμειναν σε κάποια στρατόπεδα της υπαίθρου μας.Άλλα βγάζουν σκοπιά έξω από τις κτίρια

κές εγκαταστάσεις και συμμετέχουν στις δραστηριότητες των μονάδων ανεπίση

μα.Ζουν χάρη στο φαγητό που περισσεύει και το οποίο ορισμένοι αξιωματικοί διέταξαν να δίδεται στα ζώα.

Κάποιοι αξιωματικοί βλέπουν τα αδέσποτα σαν άνθρωποι προσφέροντας τους αγάπη αλλά πολλοί τα μισούν ενώ υπάρχουν και εκείνοι που τα βλέπουν ως ακοί

μητους φρουρούς των στρατοπέδων μας.Η τρίτη κατηγορία είναι εκείνη που τα συντηρεί με τις διαταγές της και όσο υπάρχει θα υπάρχουν και αυτά.Δυστυχώς 

όμως πολλά ζώα εξοντώθηκαν και θα εξοντωθούν εξαιτίας των φονιάδων που υπ

άρχουν εκεί μέσα και βρίσκουν την ευκαιρία να δείξουν τον ανδρισμό τους σκοτ

ώνοντας αυτές τις ψυχές ελλείψει εξωτερικών εχθρών.

Έπρεπε να πεθάνουν πολλές χιλιάδες αδέσποτα για να ευαισθητοποιηθούμε σαν κοινωνία.Να αποτάξουμε τον εθνοκτόνο συντηρητισμό μας και να στρωθούμε στην δουλειά έστω και ανοργάνωτα.Τώρα που φτιάξαμε ένα σωρό καταφύγια πρέπει να κοιτάξουμε και εκείνες τις ψυχές.Να μην στηριχθούμε στις πληροφο

ρίες που παίρνουμε από στρατιώτες και αξιωματικούς αναφορικά με την τύχη

αυτών των ψυχών.Τι θα κάνουμε όμως θα διερωτηθείτε μιας και ζούμε στην 

Κύπρο έτσι?

Να χρησιμοποιήσουμε την δύναμη μας.Θα επηρεάσουμε βουλευτές και υπουργ

ους,τοπικούς αξιωματούχους και κρατικούς λειτουργούς έως παπάδες.Μιας και ο στρατός αναδιοργανώνεται να κοιτάξουν και αυτήν την σημαντική πτυχή του π

προβλήματος που λέγεται στρατός.Όμως αυτό το πρόβλημα έχει να κάνει με τις ζ

ωές που χάνονται ίσως καθημερινά αλλά για πολλούς δεν έχουν αξία.Να βρούμε τρόπους να στείλουμε αυτά τα ζώα σε καταφύγια η σε σπίτια όπου θα βρουν την

αγάπη που ψάχνουν.

Ο στρατός δεν μπορεί να βασίζεται στα ζώα και τις αισθήσεις τους.Έχει πολλές χιλιάδες επαγγελματίες και μη που είτε το επέλεξαν είτε όχι θα φροντίζουν για την ασφάλεια μας.Έτσι ας δώσουμε την ευκαιρία στα ζώα αυτά να μετακομίσουν κάπου όπου θα υπάρχει πραγματική ζωή μιας και ο στρατός δυστυχώς δεν είναι 

μια μηχανή ανθρωπιάς αλλά μηχανή θανάτου.Ο κυπριακός στρατός δεν είναι σαν τους ξένους στρατούς οι οποίοι λειτουργούν ολάκερες κτηνιατρικές υπηρεσίες  διότι εδώ δεν μπορούν να περιθάλψουν καν τους στρατιώτες μας πόσο μάλλον τα ζώα που επέλεξαν να ζουν ανάμεσα τζιπ παραλλαγής και όρχους πυροβόλων.